Skip to main content

ഒരു വിപ്ളവഗാനം(കവിത)

 നയിക്കൂ നയിക്കൂ നാടിന്റെ ജീവനെ
നയിക്കൂ നീ നന്മ തന്‍ പാതയിലൂടെ
നയിക്കൂ ബൃഹത്തായ സംസ്കാരസാഗര -
തിരകളെ, അവയുടെ ചേതനയെ
നല്ലൊരു നാളെതന്‍  സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നെയ്യുന്ന
യുവജനസംഗമഘോശങ്ങളെ
ഭൂമി തന്നത്മാവ് തന്‍ തുടിപ്പാര്‍ന്നോരാ 
നെഞ്ചിന്റെ ഊട്ടുള്ള വീര്യവുമായി 
മാറ്റത്തിന്‍ ശങ്ഘോലി നാദം മുഴക്കുന്ന
മാത്രുരാജ്യതിന്‍ മലര്ക്കിടങ്ങള്‍
മാറുന്ന രാഷ്ട്രീയചിന്തതന്‍ പായുന്ന
തേര് തെളിക്കുവിന്‍ നീ മനുഷ്യാ
നിന്നെ നീ സ്നേഹിപ്പിന്‍ , ഭൂമിയെ സ്നേഹിപ്പിന്‍
ഭൂമിതന്നോമാല്‍ക്കിടങ്ങളെ സ്നേഹിപ്പിന്‍
സ്നേഹമൂരും നിന്‍ മനസ്സില്‍ തുടിക്കട്ടെ
മാതൃരാജ്യതിന്‍ മഹദ്ചരിത്രം

Comments

Popular posts from this blog

അമ്മ ഭൂമി

ആരോ വലിച്ചെറിഞൊരുപാട് നാളായാ മണ്ണിൻ തണുപ്പിൽ പുത്തഞ്ഞ് കിടന്നു ഞാൻ കാറ്റും മഴയും വെയിലും വളർത്തമ്മ മാരുടെ കരുതലിൽ ഞാൻ കിടന്നു പാടുന്ന കിളികൾക്ക് കൂടൊരുകീടുവാൻ പാന്തർക്കിലക്കുടതൻ തണലേകുവാൻ മണ്ണിനെ പുൽകി പുണർന്ന് വളരുവാൻ അമ്മ തൻ പാഠങ്ങൾ എന്നിൽ മുളയ്ക്കുന്നു മഴ വീണ പുതുമണ്ണിൽ താതനാം സൂര്യൻ്റെ ചെന്നിളം ചുടു കൈകൾ മെല്ലെ തഴുകവെ കുഞ്ഞു പാദങ്ങളാമെന്നിളം വേരുകൾ മണ്ണിലൂന്നി തല നിർത്തി ചിരിച്ചു ഞാൻ കിളികൾ പാറുന്നവ പാടുകയല്ല പരി - ഭ്രമിച്ചാർത്തു നിലവിളിച്ചീടുന്നു പാന്ധർ മുഖം മറച്ചേതോ മരുഭൂവിൽ താപ ശമനികൾ തേടിയലയുന്നു അമ്മ തന്നോർമ്മയിതൊന്നുമല്ലെന്നാ - ലതമ്മയോടൊട്ടു തിരക്കാൻ തുടങ്ങവെ തലയറ്റ ഉടലട്ടോരമ്മയിതാ മണ്ണിൽ തകരുന്ന ദൃശ്യമഹോ കഷ്ടമേറ്റവും മണ്ണിൽ മനുഷ്യാ നീയ്യിവിധമാവോ നിന്നമ്മയെ പാലിപ്പതെന്നുമോർക്കെ ഓർക്കത്തത്തെന്ത് പെറ്റമ്മയില്ലാതെ നിനക്കെന്തു നിലയുണ്ടീ പാരിടത്തിൽ